Mealler

Musa hemen değneğini yere attı. Birden bire tam bir yılan oluverdi.

Asasını attı, iri bir yılan oluverdi.

Bunun üzerine, Musa asasını yere bıraktı, asa sahici büyük bir yılan[1] oldu.

(Musa) asasını atmıştı. Bir de ne görsünler, o (asa) apaçık bir yılan (olmuş)![1]

Ve (Musa) elini çekip çıkardı, birden o (el) parlayan beyaz ışık halinde göründü!

(Bir de) Elini sıyırdı, o da anında bakanlara bembeyaz (görünüverdi).

Elini çıkardı. Birdenbire o da seyredenlere bembeyaz görünüverdi.

Elini (koynundan) çıkardı. Bir de ne görsünler o, bakanlar için, bembeyaz olmuş.

ve elini sıyırdı çıkardı, ne baksın o bakanlara bembeyaz parlıyor

(Bir de) Elini sıyırdı, o da anında bakanlara bembeyaz (görünüverdi).

Elini çıkardı. Ne görsünler: O da temaşa edenlere (ışıklar saçan) bembeyaz (bir el).

Elini çıkardı, ne görsün; o da bakanlara bembeyaz.

Ve (sonra) elini yukarı kaldırdı: Oo! Bir de baktılar, bembeyaz, ışıl ışıl!

Elini koynuna soktu. O şimdi bakanların (gözünü kamaştıran) bembeyaz bir el idi

(107-108) Bunun üzerine Musa, asasını yere bırakıverdi, bir de ne görsün: o koskoca bir ejderha kesilmiş! Elini sıyırıp çıkardı, bir de ne görsün: Bakan kimseler için parlak mı parlak, ışık saçan bir el haline gelmiş!

Ve elini (böğründen) çıkardı, birden o, bakanlar için, bembeyaz parlayan bir şey oldu.

Elini çekip çıkardı; birden o el, bakanların önünde bembeyaz kesildi.

Ve elini çıkardı: Bir de baktılar ki, göz kamaştırıcı bir parlaklık!

He took out his hand, and it was white to the beholders.

And he drew out his hand, and it became pure white for the onlookers.

He drew out his hand, and it became pure white for the spectators.

Ve elini çekip çıkardığında, o ışıltıyı seyrettiler.

Elini çıkardı, ona bakanlar için bembeyaz oluverdi.

Elini çıkardı, bakanlar için bembeyaz oluverdi.

Ve elini çıkardığı zaman, eli bakanlar için bembeyaz parlayıverdi.