Mealler

(23-24) Hiçbir konuda: Allah'ın dilemesine bağlamaksızın, "Ben yarın mutlaka şöyle şöyle yapacağım" deme! Bunu unuttuğun takdirde Allah'ı zikret ve: "Umarım ki Rabbim, doğru olma yönünden beni daha isabetli davranışa muvaffak kılar" de.

Ancak "Allah dilerse (yapacağım)" (de). Unuttuğun zaman Rabbini an ve "Rabbimin beni bundan daha doğru bir bilgiye ulaştırcağını umarım" de.

"Allah dilerse" şeklinde söyleyebilirsin. Unuttuğunda, Rabbini an. Ve de: "Umarım ki Rabbim beni, bundan daha yakın bir zamanda başarıya/aydınlığa ulaştırır."

Ancak "Allah dilerse (yapabilirim)" de. Ve bunu unuttuğun zaman hemen Rabbini hatırla ve de ki: "Umarım ki Rabbim beni bundan daha yakın (ve derinlikli) bir bilgi ve bilinç düzeyine eriştirir!"

without saying, "GOD willing." If you forget to do this, you must immediately remember your Lord and say, "May my Lord guide me to do better next time.",

"Except if God wills." And remember your Lord if you forget and say: "Perhaps my Lord will guide me to what is nearer than this in wisdom."

"Except if God wills." Remember your Lord if you forget and say, "Perhaps my Lord will guide me closer than this to the truth."

"Ancak, Allah dilerse!" Unuttuğunda, Efendini an ve şunu söyle: "Efendimin, bundan daha doğru bilgiye, beni eriştireceğini umut ediyorum!"

"İnşaallah (Allah izin verirse)" de. Unutunca[1] da Rabbini hatırla ve de ki "Belki Rabbim beni bundan daha iyi bir işe yöneltir."

Ancak, "ALLAH dilerse (inşallah)" diyerek Efendini an. Unutursan, o zaman da, "Belki Efendim bir dahaki sefere beni daha iyiye ulaştırır" de.