Mealler

(Şuayb ise onlara) şöyle demişti:[1] "Ey kavmim! Bir düşünsenize! Ben Rabbim tarafından apaçık bir delil üzerinde isem ve O bana kendi katından güzel bir rızık vermişse (hâliniz nasıl olacak?)[2] Sizi yasakladığım şeylerin tersini yaparak size (olan sözüme) aykırı davranmak istemiyorum.[3] Ben gücümün yettiği kadar ıslah etmekten başka bir şey istemiyorum. Başarmam ancak Allah'ın yardımı iledir.[4] Yalnız O'na güvendim ve yalnız O'na yöneleceğim.

"Ey kavmim... Bana karşı olmanız sakın sizi suça sürüklemesin; (böylece) Nuh halkına veya Hud halkına yahut Salih halkına isabet edenin benzerinin size isabet etmesi ile sizi cezalandırmasın... Lut halkı da sizden uzak değildir. "

"Ey kavmim, bana karşı gelişiniz, sakın Nuh kavminin ya da Hud kavminin veya Salih kavminin başlarına gelenlerin bir benzerini size de isabet ettirmesin. Üstelik Lut kavmi size pek uzak değil."

"Ey kavmim! Sakın bana karşı düşmanlığınız Nuh kavminin veya Hud kavminin yahut Salih kavminin başlarına gelenler gibi, size de bir musibet getirmesin! Lut kavmi de sizden uzak değildir."

"Ey Kavmim! Bana karşı olan düşmanlığınız, Nuh kavminin veya Hud kavminin yahut Salih kavminin başına gelenin benzeri gibi bir felaketi sakın sizin de başınıza getirmesin. (Ve unutmayın ki) Lut kavmi sizden uzak değildir."