Mealler

Ya sin,

Hikmetli Kur'an'a andolsun:

Sen elbette gönderilen resullerdensin.

Dosdoğru yol üzerindesin.

(5-6) O, aziz ve rahimden indirilen bir tenzil olup, ataları uyarılmamış, haliyle, kendileri de gaflette giden, bir topluluğu uyarmak için gönderilmişsin.

(5-6) O, aziz ve rahimden indirilen bir tenzil olup, ataları uyarılmamış, haliyle, kendileri de gaflette giden, bir topluluğu uyarmak için gönderilmişsin.

Onların çoğunun hakkında ilahi hüküm hak olarak kesinleşti. Artık iman etmezler onlar...

Boyunlarına öyle boyunduruklar koyduk ki onlar çenelerine dayanmaktadır. Boyunları yukarı, çeneleri kalkık, gözleri havada bir durumdadırlar.

Hem önlerinden hem arkalarından bir set yaparak, öylesine çepeçevre sardık ki, artık hiç göremezler onlar...

Kendilerine müsavidir; ha uyardın onları, ha uyarmadın, artık iman etmezler onlar...

Sen ey Resulüm, şu kimseyi uyar: İrşada can kulağıyla tabi olur, görmediği Rahman'a saygı duyup O'ndan çekinir. Müjdele onu: Mağfiret onun, şerefli mükafat onun...

Ölüleri diriltecek Biz'iz. Yaptıkları her şeyi ve bütün izlerini bir bir kaydeden Biz'iz. Velhasıl her bir şeyi, apaçık bir kitap'ta sayıp döken Biz'iz.

Sen şimdi onlara bir misal getir: Malum şehir halkını, hani onlara da elçiler gelmişti.

Evet, iki resul gönderdik onlara,"Yalancı!" dediler onlara. Bunun üzerine, güçlendirdik onları bir üçüncü resulle, dediler hep birden: "Biz Allah'ın elçileriyiz size!"

Ahali dedi ki: "Doğrusu Rahman'ın indirdiği bir şey yok! Siz de bizim gibi bir beşersiniz, evet evet... siz sadece yalancısınız!"

Resuller dediler: "Elbette biliyor Rabbimiz. Size gönderilen elçileriz biz."

"Açıkça tebliğden başka bir şeyle yükümlü değiliz biz."

Ahali dedi ki: "Uğursuzsunuz siz, şayet vazgeçmezseniz, sizi taşlarız, acı mı acı bir azap size dokundururuz."

Resuller cevap verdiler: "Uğursuzluğunuz sizinle beraber, çünkü siz imansızsınız, irşad edildiniz diye mi böyle söylüyorsunuz? Haddi aşan toplumun tekisiniz siz!"

Derken... şehrin öte başından, koşarak bir adam geldi ve onlara dedi ki: "N'olur ey kavmim! Gelin siz bu resullere uyun!"

"Sizden bir ücret istemeyen, sizden hiç menfaat beklemeyen, dosdoğru yolda yürüyen bu kimselere uyun!"

"Hem ne olmuş ki bana? Neden tapmayayım beni yaratana? Hem sizlerin de dönüşü ancak olacak O'na!"

"Hiç O'ndan başka tanrı edinir miyim! Zira Rahman bana zarar vermek dilerse, onların şefaati fayda etmez, hem kurtaramazlar da..."

"O durumda ben, besbelli bir sapıklıkta olurum."

"Amma bakın! Ben Rabbinize inanıyorum, sizler de bunu işitmiş olun!"

Ona "Buyur cennete gir!" denildi. O ise halkını hatırlayarak: "Ah halkım bir bilseydi!" dedi.

"Ah bir bilseler: Rabbimin beni affettiğini, beni ikramlara gark ettiğini!"

Onun vefatından sonra, kavminin üzerine, gökten bir ordu indirmedik, zaten bu adetimizden de değildi.

(Orduya ne lüzum?), bir tek ses yeter! Bir de bakmışsınız: Sönüp kalmışlar...

Yazıklar olsun o kullara ki, kendilerine gelen her resul ile, mutlaka alay ederlerdi.

Kendilerinden önce nice nesilleri imha ettiğimizi ve onların da kendilerine dönmediğini görmezler miydi?

Hiç kimse hariç kalmamak üzere, hepsi huzurumuza toplanacaklar!

Delil mi isterler? İşte ölmüş arz! Hayatı ona Biz veriyoruz. Oradan onların yiyecekleri habbeleri çıkarıyoruz. Kendileri de ondan yiyip dururlar.

Orada üzüm bağları ve hurmalıklar yaptık, orada pınarlar fışkırttık.

Ta ki onun meyvelerinden yesinler, O meyveleri onlar yapmadılar, hala şükretmez mi onlar?

Münezzehtir o Allah, her noksandan münezzeh! Yerin bitirdiği her şeyi ve kendilerini ve daha nice bilmedikleri şeyleri çift yaratan, münezzehtir, Yücedir!

Onlara bir delil de gecedir ki, Biz ondan gündüzü sıyırıp soyarız, birden karanlığa gömülürler...

Güneş de bir delildir onlara, akar gider yörüngesinde... O aziz ve alimin (o üstün kudret sahibinin ve her şeyi bilenin), yaratması böyle olur işte!

Ay için de birtakım safhalar, duraklar tayin ettik; dolaşa dolaşa, nihayet eski hurma salkımının çöpü gibi kuru, sarı, kavisli bir hale gelir.

Ne Güneş Ay'a kavuşabilir, ne gece gündüzün önüne geçebilir. O gök cisimlerinden her biri, birer yörüngede akar, durur...

Bir delil daha onlara; Nesillerini dopdolu gemilerde taşımamızdır.

Biz, onlar için, gemiye benzer, daha nice binekler yaratırız...

Şayet dileseydik onları boğardık. Ne feryatlarına koşan bir kimse bulabilir, ne de başka türlü kurtarılırlardı.

Sadece Biz'den ulaşacak bir rahmet ve onları bir vadeye kadar yaşatma irademizle hayatta kalabilirler.

Onlara ne zaman: "Hem geçmişte yaptıklarınıza, hem de istikbalde yapacaklarınıza dikkat edin!böylelikle merhamet edilmeye layık olun!" denilse, yüz çevirirler...

Ne zaman Rab'lerinin ayetlerinden bir ayet, gelse, yüz çevirirler...

Onlara ne zaman: "Allah'ın size lütfettiğinden, siz de muhtaçlar için harcayın" denilse, kafirler müminlere şöyle derler: "Size kalsa Allah'ın dilediği takdirde bol bol rızıklandıracağı kimseyi doyurmak bizim mi işimiz? Siz, böyle ne sapık düşünürsünüz!"

Ve yine derler ki: "Eğer doğru söylüyorsanız, bizi tehdid ettiğiniz bu mezarlardan kalkma ne zaman?

Onların beklediği: Sadece bir ses!..Çekişip dururlarken kendilerini çarpacak bir ses...

İşte o zaman... Ne vasiyette bulunabilir, ne de evlerine dönebilirler...