Mealler

Ant olsun tan vaktine,

On geceye, [1]

Çifte ve teke,

Ve geçmekte olan geceye.

Zeka sahipleri için bunlar birer yemin değil midir?[1]

Görmedin mi Efendin ne yaptı Ad halkına?

Yüksek kulelere sahip İrem'e ki;[1]

Hiçbir ülkede eşi ortaya konmamıştı.

Vadideki kayaları oyan Semud'a?

Ve büyük bir güce sahip olan Firavuna?

Tüm bunlar ülkelerinde azmışlardı.

Oralarda kötülükleri yaygınlaştırmışlardı.

Nitekim, Efendin de üstlerine türlü felaketler yağdırdı.[1]

Efendin sürekli gözetlemektedir.

Efendisi, sınamak için insana bolca verip sevindirdiği zaman, "Efendim bana cömert davrandı" der.

Ancak ne zaman ki rızkını kısarak onu sınarsa, "Efendim beni küçük düşürdü" der.

Hayır! Doğrusu siz öksüze cömert davranmıyorsunuz?

Yoksulu yedirmeye birbirinizi teşvik etmiyorsunuz.

Mirası da hak gözetmeden yiyorsunuz.

Parayı/malı da çok fazla seviyorsunuz.

Doğrusu, yer çarpılıp paralandığı zaman,

Efendin, dizi dizi meleklerle birlikte geldiği zaman,

Ki cehennem de o gün getirilmiştir. İşte o gün insan anlayacaktır. Artık anlamanın kendisine ne yararı var ki!

"Keşke bu hayatım için önceden bir şeyler yapsaydım" der.

O gün, O'nun cezası gibi bir cezayı kimse veremez.

O'nun vurduğu bağ gibisini de kimse bağlayamaz.

Ey doygunluğa ermiş kişi,

Hoşnut olarak ve hoşnut olunarak Efendine dön.

Kullarımın arasına hoşgeldin.

Bahçeme hoşgeldin.